این مقاله به‌طور خودکار ترجمه شده و هنوز بررسی نشده است.
بسیاری از والدین مسیحی و رهبران جوانان نگران‌اند که آیا جوانانی که به آنها سپرده شده‌اند، ایمان خود را نگه خواهند داشت یا نه. این نگرانی قابل درک است. کلام خدا هم دعوتی به ما می‌دهد و هم امیدی.
«طفل را در راهی که باید برود تربیت نما، وچون پیر هم شود از آن انحراف نخواهد ورزید.» (امثال ۲۲:۶)
کتاب امثال بیان می‌کند که امور معمولاً چگونه پیش می‌روند، نه اینکه تضمینی بدهد. فرزندان خودشان انتخاب می‌کنند و برخی پیش از آنکه به خانه بازگردند، مدتی سرگردان می‌شوند. با این حال، این آیه به ما یادآوری می‌کند که تربیت اهمیت دارد. تربیت چیزی بیش از گفتن است. تربیت شامل الگو بودن، تمرین، اصلاح و تشویق در طول سال‌های بسیار است.
خودتان الگوی همان چیزی باشید که می‌خواهید منتقل کنید
«خود را در همه‌چیز نمونه اعمال نیکو بسازو در تعلیم خود صفا و وقار و اخلاص را بکار بر» (تیطس ۲:۷)
جوانان متوجه می‌شوند که آیا ایمان ما واقعی است یا نه. آیا می‌بینند که وقتی اوضاع سخت است دعا می‌کنیم؟ آیا می‌شنوند که وقتی اشتباه می‌کنیم عذرخواهی می‌کنیم؟ آیا می‌بینند که با دیگران با احترام رفتار می‌کنیم، هم در خانه و هم در کلیسا؟
ایمان را بخشی از زندگی روزمره کنید
- سر غذا و هنگام خواب با هم دعا کنید، حتی اگر کوتاه باشد.
- دربارهٔ آنچه در کتاب‌مقدس می‌خوانید با هم صحبت کنید.
- به‌عنوان یک خانواده یا یک گروه، با هم به دیگران خدمت کنید.
- داستان‌هایی از اینکه خدا چگونه به شما کمک کرده است تعریف کنید.
از پرسش‌ها استقبال کنید
نوجوانان اغلب پرسش‌های دشواری دربارهٔ خدا، رنج، علم، مسائل جنسی و ادیان دیگر مطرح می‌کنند. دستپاچه نشوید و جلوی پرسش‌هایشان را نگیرید. گوش دهید، با هم کتاب‌مقدس را بررسی کنید، کتاب‌های خوب بخوانید، و وقتی پاسخ را نمی‌دانید صادق باشید. ایمانی که مورد پرسش و آزمایش قرار گرفته است، اغلب قوی‌تر است.
مسئولیت را گام‌به‌گام بسپارید
بزرگ شدن یعنی یاد گرفتن اینکه چگونه انتخاب کنیم. به جوانان در خانه و در کلیسا، همراه با پشتیبانی، مسئولیت واقعی بدهید. بگذارید دعایی را رهبری کنند، برای یک گردش برنامه‌ریزی کنند، یا در یکی از خدمات کلیسا کمک کنند. اشتباهاتی که در فضایی پر از محبت رخ می‌دهد، بخشی از یادگیری است.
رابطه را محکم نگه دارید
قانون بدون رابطه اغلب به سرکشی می‌انجامد. با آنها وقت بگذرانید و کارهایی بکنید که از آن لذت می‌برند. بیشتر گوش دهید تا اینکه نصیحت کنید. به آنها بفهمانید که هیچ کاری که بکنند باعث نمی‌شود از دوست داشتنشان دست بکشید، همان‌طور که محبت خدا ما را محکم نگه می‌دارد.
دعا کنید و به خدا توکل کنید
ما می‌کاریم و آبیاری می‌کنیم؛ خداست که رشد می‌بخشد (اول قرنتیان ۳:۶). برای جوانانی که در زندگی شما هستند، با ذکر نامشان دعا کنید، و آنچه را که در اختیار شما نیست به او بسپارید.
قدمی برای این هفته
این هفته یک ساعت را برای وقت گذراندن با یکی از جوانانی که به شما سپرده شده‌اند کنار بگذارید و کاری انجام دهید که او از آن لذت می‌برد. یک پرسش باز از او بپرسید: «این روزها به چه چیزهایی فکر می‌کنی؟» و بعد گوش دهید.
برای مطالعهٔ بیشتر
- Teach Children As You Would Be Taught (به کودکان همان‌گونه تعلیم دهید که دوست دارید به خودتان تعلیم داده شود)، Rooted Ministry
- More Than a Different Name: Teaching Children to Honor God (بیش از یک نام متفاوت: آموختن تکریم خدا به کودکان)، Rooted Ministry
- Telling Students "I Don't Know" Builds Resilient Faith (گفتن «نمی‌دانم» به دانش‌آموزان، ایمانی مقاوم می‌سازد)، Rooted Ministry
